Specifiek alarm ontwikkeld voor “Mensen!”

Olifanten behoren tot de meest intelligente dieren ter wereld. Eerdere onderzoeken hebben aangetoond dat olifanten in staat zijn om individuele gezichten te herkennen en dat ze een aantal unieke en verfijnde sociale normen hebben die ook rouw omvatten. Onlangs hebben wetenschappers ontdekt dat olifanten hun eigen vorm van taal hebben, die in de eerste plaats bedoeld is om andere leden van hun kudde te waarschuwen voor potentiële bedreigingen.

Een samenwerkend team, bestaande uit wetenschappers van de universiteit van Oxford, Save the Elephants en Disney’s Animal Kingdom, heeft de geluiden die olifanten maken onderzocht wanneer ze worden blootgesteld aan bepaalde bedreigingen. De onderzoekers ontdekten dat als olifanten worden blootgesteld aan het geluid van een menselijke stem, specifiek gesproken in de taal van de Samburu-stam in Noord-Kenia, olifanten waakzaam worden en een kenmerkend geluid produceren dat klinkt als een laag gerommel. Andere olifanten, niet blootgesteld aan de menselijke stem, reageerden op het olifant-alarm door weg te rennen en exact hetzelfde gerommel te maken.

Onderzoekers van de universiteit van Oxford hadden eerder ontdekt dat olifanten een opvallend geluid maken om anderen te waarschuwen voor de aanwezigheid van bijen. Ze merkten op dat de waarschuwing over bijen en mensen voor menselijke gehoor veel op elkaar lijken, maar olifanten horen de geluiden heel anders omdat ze de verschillen in lage frequenties kunnen opvangen die mensen niet kunnen waarnemen.

Afrikaanse olifanten worden met uitsterven bedreigd, volgens de Internationale Unie voor het behoud van de Natuur (IUCN) en dat menselijke activiteiten grotendeels verantwoordelijk is voor deze situatie. Het stropen van olifanten voor ivoor en vlees blijft het grootste probleem in zuidelijk Afrika, wat waarschijnlijk de reden is waarom olifanten een specifiek geluid hebben ontwikkeld om anderen te waarschuwen voor menselijke aanwezigheid.

Andere bedreigingen voor de olifantenpopulatie komen ook voort uit een verlies en fragmentatie van hun traditionele leefgebieden door menselijke expansie, wat kan leiden tot gewelddadige confrontaties met mensen.

De onderzoekers denken dat de confrontatie tussen mensen en olifanten aanzienlijk kan worden verminderd als we hun taal en sociale systeem gaan begrijpen. Sinds ze zich ervan bewust zijn dat olifanten heel bang zijn voor bijen, vanwege onderzoek naar hun alarmoproepen, zijn er in Kenia maatregelen getroffen om bijenkorfhekjes te plaatsen met behulp van echte bijen of dummy bijen om te voorkomen dat olifanten gewassen op landbouwbedrijven overvallen. Van deze bijenkorfhekken is gemeld dat ze een succespercentage van 85% hebben.

“Op deze manier kunnen lokale boeren hun families en levensonderhoud beschermen zonder direct in conflict te komen met olifanten en ze kunnen de honing ook oogsten voor extra inkomsten”, zegt Lucy King, co-auteur van het onderzoek. “Door meer te leren over hoe olifanten reageren op bedreigingen zoals bijen en mensen, kunnen we strategieën ontwikkelen om conflicten tussen mens en olifant te verminderen en tegelijkertijd mensen en olifanten te beschermen.”

Foto’s: Anja Voorn

Botswana brengt toerisme in gevaar

Botswana is van plan om zijn nationale natuurbeschermingsbeleid prijs te geven voor het grote geld. De president van het land, Mokgweetsi Masisi, overweegt het vooruitziende 2014 beleid van de Zuid-Afrikaanse natie op te geven door het doden van dieren in het wild voor veel geld toe te staan, voornamelijk door buitenlandse trofee jagers. De regering van Botswana zou er goed aan doen om te beseffen dat deze beslissing in dit tijdperk van sociale media, en toenemende bezorgdheid voor het welzijn van dieren, een catastrofale economische beslissing kan zijn. De beslissing om het jachtverbod op te heffen en jagers een vergunning te geven om dieren te vermoorden, zal vrijwel zeker schadelijk zijn voor het groeiende ecotoerisme van het land (nu al de op een na grootste industrie van het land), dat feitelijk meer bijdraagt aan de economie.

Trofeejagers die naar Afrika gaan, willen niet alleen de slagtanden van een olifant of het hoofd en de manen van een leeuw naar huis brengen. Ze willen ook beelden van de jacht maken, door hun gids een foto te laten maken van de geknielde jager over het gedode dier of de moord op video vast te leggen. Ze posten de afbeeldingen dan vaak op sociale media of delen ze met vrienden. Deze foto’s en video’s kunnen, zodra ze onvermijdelijk in het publieke domein komen, in enkele minuten over de wereld gaan. Fatsoenlijke mensen zullen ontzet en met boosheid reageren. De reeks gruwelijke en hartverscheurende beelden van de opschepperige jagers, die deze weerloze en vaak in gevaar verkerende dieren vermoorden, heeft de subcultuur van concurrerende jachttrofeeën al aangetast en blootgelegd. Deze buitenlandse jagers die naar Afrikaanse landen komen, verzamelen vaak een groot aantal moorden op zoek naar prijzen binnen de broederschap, zoals de ‘Africa Big Five’.

Het was een enkele foto van de tandarts Walter Palmer uit Minnesota en zijn gids over de doodgeschoten Cecil die een wereldwijde verontwaardiging opwekte over de moord op een van de beroemdste en bestudeerde leeuwen van het continent. Palmer had Cecil uit het Hwange National Park gelokt en daarna beschoten en gewond voordat hij hem uiteindelijk 12 uur later had afgemaakt. Na het Palmer-incident verklaarden de vliegtuigmaatschappijen United, Delta en American Airlines dat ze niet langer in hun vrachtruimen de trofeeën van de Africa Big Five (een leeuw, een luipaard, een olifant, een neushoorn en een Kaapse buffel) zouden vervoeren. Air Canada, Air France, British Airways, Emirates Airlines en tientallen anderen deden hetzelfde en besloten dat ze niet langer de vervoerders zouden zijn voor de aanhoudende diefstal van Afrika’s grootste levende rijkdommen.

Vorige week ging een zeer verontrustende video over het internet met een jager die een slapende leeuw neerschoot, ook in Zimbabwe. De jager, Guy Gorney uit Illinois, heeft de leeuw in 2011 gedood, maar de video is de afgelopen dagen openbaar geworden. De leeuw is al lang dood, maar de controverse leeft nu en brengt meer reputatieschade aan Zimbabwe aan omdat het land dit soort ondraaglijke, ziekmakende jacht op een bedreigde soort toestaat. Zoals elk land die van toerisme afhankelijk is, moet het land verdienen om de aandacht en genegenheid van zijn potentiële klanten te krijgen. Terwijl Amerikanen, Europeanen, Britten en anderen nadenken over waar ze hun geld zullen uitgeven om olifanten en leeuwen te zien en foto’s van hen kunnen maken, zal het niet goed bij hen passen als het land ook dit soort van roekeloze moord op mooie en bedreigde dieren in het wild mogelijk maakt. Natuurliefhebbers hebben de mogelijkheid om te trekken naar landen die dit gedrag niet toelaten, zoals Kenia, Gabon, Rwanda en de afgelopen vijf jaar, Botswana. Natuurbescherming is belangrijk en trofeejacht is het tegenovergestelde daarvan. Afgezien van de ethiek en waarden, klopt de verwachtte inkomsten van trofeejachten niet langer. Het netwerk van trofeejagers die erop uit zijn om zeldzame diersoorten te doden, is in de duizenden en krimpt. Terwijl de mensen die olifanten en andere dieren in het wild willen observeren, in de miljoenen loopt en het aantal stijgt nog steeds. Totdat de jacht op olifanten en andere wilde dieren gelegaliseerd wordt, dan zullen de toeristen naar verwachting Botswana gaan mijden.

Foto’s: Michel van Noort

Petitie: Tegen jacht op olifanten in Botswana

Ben je tegen het opheffen van het jachtverbod, teken dan de petitie onderaan deze pagina.

Met onze petitie willen wij de regering van Botswana oproepen om het jachtverbod op olifanten niet op te heffen en zich in te spannen voor de realisatie van een internationaal natuurreservaat.

Botswana wil jacht op olifanten opnieuw toestaan. Geld is de enige reden, overlast wordt als excuus gebruikt.
De laatste jaren waren de olifanten veilig in Botswana. Oud-president Ian Khama van Botswana kondigde in 2014 het jachtverbod af, omdat hij zag dat het aantal olifanten overal schrikbarend daalde, voornamelijk door jacht en stroperij. De laatste jaren herstelde de populatie olifanten zich en de veilige omgeving had ook een aantrekkende werking op olifanten uit de buurlanden. Een succesverhaal op het gebied van bescherming van olifanten dreigt onder het bewind van de nieuwe president uit te draaien op een rampzalige tragedie met onomkeerbare gevolgen voor olifanten en de natuurgebieden.

Wie op olifanten wil jagen moet een vergunning aanvragen en daar wordt grof geld mee verdient. Dat is de enige reden voor de herinvoering van de jacht. Natuurlijk zijn er olifanten die bij gebrek aan voedsel de gewassen op de akkers van boeren leegeten. Akkers die op die plek helemaal niet horen te zijn. Een olifant leeft op z’n geheugen. De matriarch weet, dat als op een plek te weinig voedsel is, verderop wel voldoende voedsel aanwezig is. Als de kudde naar die plek toegaat en er groeit nu iets anders dan vroeger, doen de olifanten daar niet moeilijk over. De boeren, die hun oogst zien verdwijnen, wel. Dit gebied was altijd het voedselgebied van de olifanten. Dat boeren van dit natuurgebied nu landbouwgebied gemaakt hebben, weten de olifanten niet en is feitelijk gestolen van de olifanten.

De regering van Botswana overdrijft de populatie olifanten en zegt dat er ruim 230.000 olifanten in het land leven, terwijl uit betrouwbare tellingen blijkt dat er hooguit 130.000 olifanten in Botswana leven. Nog steeds de grootste olifantenpopulatie in Afrika. Het aantal olifanten is het probleem in wezen niet; gebrek aan leefruimte wel. Overal in Afrika daalt het aantal olifanten nog steeds schrikbarend. De belangrijkste oplossing voor de overlast die olifanten zouden veroorzaken, is het aanleggen van een groot natuurreservaat, verspreid over Angola, Botswana, Namibië, Zambia en Zimbabwe. Dit natuurreservaat moet goed bewaakt worden, zodat stroperij geen kans heeft om de olifanten daar alsnog te vermoorden.

Foto’s: Valentina van Dijk

Petitie is sinds 1 april 2019 gesloten.

Olifant beschermt klein meisje tegen eigen kudde

Op een lokale snelweg in India, in de buurt van het Garumara-bos, vond verleden week een verrassend incident plaats. Het gezin van Nitu Ghosh, zijn vrouw Titli en hun vier jarige dochter Ahana, waren met de scooter op weg naar hun huis nadat zij een tempel in het bos hadden bezocht.

Halverwege de weg moest Nitu stoppen omdat er een kudde olifanten de weg overstak. Na een tijdje nam Nitu aan dat de kudde was overgestoken en hervatte de familie hun reis.

De kudde bleek groter dan Nitu dacht. Er kwamen plotseling nog olifanten uit het bos die de weg overstaken.
Nitu reed bijna met de scooter tegen hen aan. Hij remde met volle kracht en verloor hierdoor de macht over het stuur, waardoor zij alle drie op de grond vielen.

Op dat moment stapte een van de olifanten naar voren en beschermde de kleine Ahana door over haar heen te gaan staan ​​en haar veilig tussen zijn benen te houden. De olifant beschermde daarmee het kleine meisje tegen zijn eigen overstekende kudde.
Een vrachtwagenchauffeur, die achter de scooter van Nitu aan het wachten was, zag wat er gebeurde en rende hen tegemoet. Anderen toeterden heel hard om de olifanten weg te jagen.

De kudde verliet snel de weg. De vrachtwagenchauffeur bracht het gezin naar een medisch hulppost. De ouders hadden lichte verwondingen, maar het kleine meisje was ongedeerd door de olifant die haar had beschermd. Zij was alleen geschrokken door het hele incident.

Olifanten in India zijn vaak in het nieuws omdat ze mensen aanvallen of omdat ze schade veroorzaken, maar dit ‘humane’ gebaar van deze olifant wint overal harten.

Bron:Kalinga TV.

Een geheugen als een olifant

Kent u die reclame nog? “Bedenk goed wat je met je laatste Rolo doet?” We zien een babyolifant in een dierentuin en een jongen die hem uitdaagt, door op het laatste moment zijn laatste Rolo snel in zijn eigen mond te stoppen. Enkele jaren later zien we een volwassen olifant in een parade en dit keer een man aan de zijlijn die op een Rolo kauwt. De olifant geeft de man een ferme tik met zijn slurf en loopt verder, waarbij hij treiterend trompettert. Het was een briljante link naar het bekende gezegde. Maar, hoeveel waarheid bevat zo’n gezegde eigenlijk?

Zeven jaar na de reclame zit een man op zijn gemak een kudde Aziatische olifanten te observeren. Er lijkt niets aan de hand. De jongeren spelen. De ouderen kijken toe. Dan steken ze de rivier over en verandert hun gemoedstoestand. De ouderen vormen een cirkel en houden de jongeren in het midden, onderwijl nog meer stresssymptomen vertonend. De man kon echter geen enkele bedreiging ontdekken. Later bleek dat mensen de kudde meerdere malen uit dit gebied hadden verjaagd. De olifanten herinnerden zich dat en namen automatisch voorzorgsmaatregelen.

Onderscheid tussen stemmen
Wetenschappers hebben zelfs ondervonden dat de dieren in dit soort gebieden ook hun voorkeuren voor voedsel en routes aanpassen op basis van opgedane ervaringen. Zo maken olifanten eerder gebruik van onbeschermde gebieden zoals koffieplantages om zich van het ene gebied naar het andere te verplaatsen. Of ze verplaatsen zich ’s nachts door bewoond gebied, zodat het risico op een ongewenste en onaangename ontmoeting met de mens aanzienlijk wordt verkleind. Ook bij de Afrikaanse olifant worden gelijksoortige observaties gedaan. Zo heeft de olifant in een bepaalde regio in Kenya te maken met twee bevolkingsgroepen. De ene groep jaagt de dieren actief weg, terwijl ze van de andere groep niets te vrezen hebben. De dieren weten feilloos het verschil tussen stemmen van de ene of de andere stam. Ook kunnen zij onderscheid maken tussen mannenstemmen en vrouwen- en kinderstemmen. Al doende leert men, is een mooi spreekwoord en zeer zeker van toepassing op deze onderzoeken. Het gedrag dat de ouderen vertonen, wordt automatisch gekopieerd door de jongeren.

Groot aanpassingsvermogen
Aangezien olifanten tot veel in staat zijn; zoals samenwerken, zichzelf herkennen en empathie tonen, is het in zijn geheel niet verwonderlijk dat het dier een aanpassingsvermogen heeft dat in verhouding staat tot zijn grootte. Meer inzicht hierin kan een sleutelrol spelen in het behoud van deze prachtige dieren. Dus duurt het onderzoek voort.

foto: Anja Voorn