Zimbabwaanse weesolifantjes voorbereid op terugkeer naar natuur.

Onder het regime van president Mugabe in Zimbabwe werden er in 2015 circa 200 jonge olifantjes uit de natuur gevangen, om voor veel geld verkocht te worden aan Chinese dierentuinen en circussen. Ondanks vele inspanningen van beschermingsorganisaties kon helaas niet worden voorkomen dat de meeste olifantjes naar China werden verscheept, waar hen een levenslang gevangenschap in erbarmelijke omstandigheden wachtte. Drie olifantjes werden afgewezen omdat zij niet ‘perfect’ waren door China en bleven achter. Twee van hen hadden beschadigingen aan hun slurf en een olifantje liep mank als gevolg van een verwaarloosde breuk. De opvang Wild is Life Grand Zimbabwe & ZEN ( Zimbabwe Elephant Nursery) vangt verweesde dieren op en rehabiliteert hen stapsgewijs naar een zelfstandig leven in de vrije natuur. De opvang had op dat moment de zorg voor slechts een weesolifantje en een speciale ‘olifantenopvang’ was nog in aanbouw.

Eigenaresse Roxy Danckwerts opende niet alleen haar hart maar ook de deuren van de nog onvoltooide olifantenopvang om de drie weesolifantjes, twee bulletjes en een vrouwtje in de leeftijd van 4-6 jaar, een nieuwe kans te geven. De opvang werd in zes dagen afgebouwd. Met veel toewijding, de best mogelijke zorg en hulp van steunstichtingen zijn de olifantjes in de afgelopen jaren verzorgd en voorbereid op een zelfstandig leven in de vrije natuur. De opvang heeft in deze periode nog vijf weesolifantjes opgevangen. Alle weesolifantjes hebben onderling een sterke band gevormd. Na bijna drie jaar in de opvang waren zes olifantjes klaar voor de volgende stap in hun leven.

Er is meer dan 1000 km verderop, midden in het Panda Masuie Forest in Zimbabwe, een opvang voor deze weesolifantjes gerealiseerd. Op deze plek worden de olifantjes verzorgd en begeleid tot aan het moment dat zij een zelfstandig leven in de natuur kunnen leiden. Het groepje weesolifantjes voelt zich al helemaal thuis in hun nieuwe leefomgeving.

Godoma en Ngilai op weg naar volwassenheid.

Het was een drukke week voor de verzorgers van het weeshuis in Kenia. Zes olifantjes, waaronder Godoma en Ngilai, waren groot en zelfstandig genoeg om van de babyopvang naar Nairobi naar de opvang in Voi te kunnen worden overgebracht. Er kunnen per transport slechts drie olifantjes tegelijk in de ‘Elephantmover’, de speciale comfortabele vrachtwagen, waarmee de olifantjes worden overgebracht. Daarom hebben de verzorgers de overplaatsing in twee etappes gedaan. Afgelopen maandag werden eerst Mbegu, Ndotto en Lasayen, de vriendjes van Ngilai en Godoma naar Nairobi gebracht.

Twee dagen later zijn Godoma, Ngilai en Murit ook naar de opvang overgebracht. Godoma, Ngilai en Murit waren heel blij toen zij herenigd werden met hun vriendjes. De groep weesolifantjes onder leiding van Kenia en Panda stond beide keren al op de nieuwkomertjes te wachten om ze een warm onthaal te geven.

Godoma, Ngilai, Murit, Lasayen, Ndotto en Mbegu moeten nog een beetje wennen aan deze nieuwe stap in hun leven, maar met de hulp van de groep weesolifantjes voelen zij zich snel thuis in hun nieuwe omgeving. Mbegu en Godoma hebben hun leidinggevende rol inmiddels alweer opgepakt en begeleiden hun kleine groepje van zes binnen de grote groep.

Babyolifantje wandelt kamp Save the Elephants binnen

Het team van het onderzoekscentrum van Save the Elephants (STE), in het noorden van Kenia, kreeg de verrassing van hun leven toen onlangs een babyolifantje hun kamp binnenliep. Het team is eraan gewend om wilde olifanten te observeren en zo nu en dan te redden, maar dit was de eerste keer dat een olifantje hen benaderde voor hulp!

Het onaangekondigde bezoek kwam slechts dertig minuten nadat een nabijgelegen toeristenfaciliteit, Samburu Lodge, had gemeld dat ze een klein olifantje moederziel alleen op de oever van de rivier hadden gezien. Terwijl het STE-team nog buiten het kamp in het veld werkzaam was, zwierf het vrouwelijke babytje van ongeveer drie maanden oud in het kamp en belandde in de keuken. Ze was hier terechtgekomen doordat ze langs de oever van de ‘Ewaso Ny’iro-rivier dwaalde, ruim twee kilometer van de plek waar ze voor het laatst was gezien. Het werd snel duidelijk dat het olifantje moederziel alleen was. Er is door het STE-team nog gezocht naar de moeder en kudde om het diertje te kunnen herenigen, dit is niet gelukt. Na meer dan 25 jaar ervaring met olifanten wist het team dat een moederolifant haar baby nooit zou verlaten die sterk en gezond is. Waarschijnlijk is het olifantje door de sterke stroming van de rivier meegevoerd toen ze verder stroomopwaarts met haar familie de rivier ‘Ewaso’ is overgestoken.

Om het olifantje te laten overleven zonder haar moeder lag haar beste kans bij het Reteti Elephant Sanctuary in Namunyak Wildlife Conservancy Trust, in Samburu, Noord-Kenia. Dit is het eerste olifantenweeshuis dat door lokale gemeenschap zelf is opgezet en wordt geleid. In het weeshuis zetten de verzorgers zich 24 uur per dag met hart en ziel in voor het welzijn van de weesolifantjes en de andere dieren die hier zijn opgevangen. De dierenarts van Reteti en zijn team onderzochten het olifantje deskundig en diende haar een kalmeringsmiddel toe. Reteti’s zorgvuldige administratie toont aan dat olifantjes die werden verdoofd tijdens hun transport naar het weeshuis een grotere kans hebben om hun trauma te overleven, dan de olifantjes die niet worden verdoofd tijdens het transport. Het team laadde de slapende baby vervolgens op een speciale matras achter in hun voertuig, waarbij ze tegelijkertijd haar glucosespiegels controleerden, die in orde waren.

Reteti Sanctuary heeft het weesolifantje ‘Samburu’ genoemd. Samburu maakt het goed en voelt zich al helemaal thuis tussen de 15 andere weesolifantjes in het weeshuis.

Foto’s: Jane Wynyard

Olifanten leven op vuilnisbelten

In centraal Sri Lanka foerageert een kudde wilde olifanten tussen een berg afval op een vuilstortplaats aan de rand van een natuurgebied. Rond de 300 wilde olifanten trekken naar diverse vuilstortplaatsen toe. Zij doen dit niet omdat zij worden verdreven uit hun natuurlijk leefgebied, maar meer uit gemakzucht. “Wanneer olifanten door bacteriën aangetast afval eten, kan dit tot hun dood leiden. Velen worden ziek doordat ze afval eten”, zegt Jayantha Jayewardene, een expert op het gebied van Aziatische olifanten.

Omdat het afval illegaal gedumpt wordt aan de rand van natuurreservaten trekken tientallen olifanten, van de naar schatting totale populatie van 5.500 wilde olifanten uit Sri Lanka, naar de vuilstortplaatsen. “Sri Lanka beschouwt olifanten als nationale rijkdom, het is een schrijnende aanblik dat deze dieren afval eten”, zei Jayantha. De olifanten zijn inmiddels gewend geraakt aan tractoren die vuil komen storten. Een kudde van 20 wilde olifanten in Habarana, in het oosten van Sri Lanka, is zelfs volledig afhankelijk geworden van de afvalberg. Zij staan dagelijks te wachten op nieuw afval. Deze olifanten foerageren niet langer in hun natuurlijke leefomgeving in het bosgebied.

Olifanten worden vereerd in het boeddhisme en worden beschermd door de wet. Het beeld van de olifanten, bedekt met stinkende afval die tussen stapels plastic flessen wroeten, op zoek naar iets eetbaars is triest. Jayantha zei dat het vaste afval uit niet-afbreekbaar plastic afval bestaat, ondanks een officieel overheidsverbod op het storten ervan. Honderden olifanten foerageren op diverse vuilstortplaatsen, die zich aan de randen van de leefgebieden van de dieren bevinden.

“Olifanten kunnen ernstig ziek worden door plastic te eten”, zegt Jayantha. “Er is gelukkig nog geen olifant overleden aan de gevolgen van het eten van plastic, desondanks is dit een zorgwekkende situatie”. Op een stortplaats in Digampathana, 160 kilometer ten noordoosten van Colombo, werd onlangs een olifant waargenomen die probeerde een plastic zak te openen om bij een ui te komen en uiteindelijk ook het plastic opat.


De regering heeft vorig jaar een officieel verbod ingevoerd op het storten van afval in de buurt van wildreservaten. Hierdoor wordt voorkomen dat olifanten hun leven riskeren door het eten van rottend voedsel. De overheid gaat op korte termijn elektrische afrasteringen om de vuilstortplaatsen neerzetten. De huidige omheiningen zijn niet effectief genoeg om de dieren voor hun eigen veiligheid van de vuilstortplaatsen weg te houden.

Kleine Suman

In 2015 is het de opvang Wildlife SOS in India gelukt om vier olifanten Wally (Walnut), Coco (Coconut), Peanut en Mac (Macadamia) te redden uit erbarmelijke omstandigheden in het Moonlight Circus. Zij worden liefdevol “de Noten-familie” genoemd. Later ontdekte het team van Wildlife SOS dat drie andere olifanten Suman, Bijli en Chanda ook deel uitmaakten van hetzelfde circus. Vlak voor het moment dat Wildlife SOS hen zou redden, bleken deze olifanten illegaal verkocht te zijn aan een wrede olifantenbezitter in Jaipur.

Wildlife SOS kwam erachter dat de tweejarige Suman de dochter van Chanda en Bijli is. Dit betekent dat ze de biologische zus is van Peanut, de jongste olifant die met de ‘Noten-familie’ is gered. Wildlife SOS heeft Suman in de media geïntroduceerd als ‘Hazel’, om haar identiteit te beschermen en men heeft bewust weinig informatie over haar vrijgegeven. Het was de bedoeling van Wildlife SOS om Suman buiten de publiciteit te redden.

De drie olifanten zijn in bezit van dezelfde persoon, echter elke olifant wordt op een andere locatie in Jaipur uitgebuit. Suman kreeg te maken met mishandeling in een tv-programma, dat de show moest annuleren op basis van de vastgestelde wreedheden bij het olifantje. Daarna werden Suman en haar moeder illegaal naar Jaipur verscheept. Jaipur is een staat die bekend staat om de vreselijke misstanden die olifanten daar ondergaan. Hier werd Suman op wrede wijze gescheiden van haar moeder. De afgelopen drie jaar wordt zij verborgen gehouden in een ondergrondse kelder, waar zij is vastgeketend. Hoewel Suman pas vijf jaar oud is heeft zij een leven vol wreedheden. De eigenaar is van plan om haar weer te verkopen en als hij haar niet kan verkopen, wordt ze gedwongen om net als haar moeder de rest van haar leven toeristen door de brandende straten van Jaipur te rijden. Wildlife SOS beschikt over undercoverfoto’s en video’s evenals betrouwbare informatie over hoe vreselijk de leefomstandigheden van Suman zijn.


Suman’s moeder Chanda is nu bekend als “olifant # 112″. Zij moet dagelijks gedurende vele uren per dag in de zinderende hitte, zonder de beschikking over voedsel en water, toeristen vervoeren naar het Amer Fort. De bul Bijli moet dagelijks in de brandende zon heel zware ladingen voortslepen, waarbij hij de hele dag op brandend asfalt loopt. Wildlife SOS heeft de autoriteiten op de hoogte gebracht van de schrijnende situatie van de olifanten. Hierdoor zal het voor de illegale eigenaar veel moeilijker zijn om Suman te verkopen en haar uit Jaipur te krijgen. Wildlife SOS heeft zich met man en macht ingezet om in samenwerking met de autoriteiten zowel Suman als haar moeder en vader te kunnen redden. Er is echter nog geen actie ondernomen door het Forest Department en andere autoriteiten om de drie olifanten in beslag te nemen.

In het belang van het welzijn van de olifanten kan er niet langer worden gewacht totdat de autoriteiten actie ondernemen. Daarom is Wildlife SOS een petitie gestart om de autoriteiten nog meer onder druk te zetten om in te grijpen. Wildlife SOS vraagt iedereen om de petitie aan de Chief Wildlife Warden van Rajasthan met het verzoek om hun vrijheid, te ondertekenen en te delen in de Social Media. De Chief Wildlife Warden van Rajasthan heeft de benodigde bevoegdheden om actie te ondernemen.

Wildlife SOS roept ook iedereen op om olifantenattracties in Jaipur zoals het Amer Fort, te boycotten en reisorganisaties, vrienden en bekenden te informeren over de wreedheden die olifanten op dergelijke plaatsen worden aangedaan.

Daarnaast hoopt Wildlife SOS via de Social Media meer informatie te verkrijgen over de drie olifanten van mensen die Jaipur bezoeken. Wildlife SOS zal er in de tussentijd alles aan doen om deze olifanten te blijven volgen. Zij hebben nu advocaten die deze zaak behandelen, en zullen daarnaast veel aandacht besteden aan een bewustwordingscampagne over het lot van de olifanten.

Suman is nog heel jong, Wildlife SOS kan zich niet voorstellen dat dit olifantje nog meer dan 50 jaar bloot zal moeten staan aan wreedheden en een geïsoleerd bestaan. Peanut en haar zussen hebben een zo vrij mogelijk leven in de opvang. Zij hebben alle de zorg die ze nodig hebben. Het enige dat het leven van Peanut, en ook Suman compleet zou kunnen maken, is de hereniging met hun biologische familie.

Klik hier om de petitie van Wildlife SOS te tekenen.

Fotografie: Wildlife SOS